Tasmanië deel 2
8 maart 2025 - Sydney, Australië
Hallo allemaal,
Na ons bezoek aan het noordelijke deel van Tasmanië hebben we besloten om onze reis aan te passen. In plaats van een week hier blijven we nu 12 dagen, het is hier zo geweldig dat we een paar wijngebieden bij Melbourne laten voor wat het is, anders zijn we wéér met ons werk bezig ;) Bovendien zijn er op Tasmanië ook heel veel wijngaarden, maar ook talloze distilleerderijen blijkbaar.
We maken de reis naar het zuidelijke deel van het eiland, naar de hoofdstad Hobart. Wederom een prachtige AirBnB met uitzicht op de baai, hele leuke verhuurders en een goed bed. Heel toevallig is het weekend dat we hier zijn de tweejaarlijkse 'Australian Wooden Boat Festival'. Een drukte van belang maar heel erg gezellig ook. We vertoeven een hele dag tussen de zeilboten, hier en daar wat straattheater, een grote markt met veel streekproducten waaronder wijn, whisky en gin ... tsja, met nog een bezoek aan de locate brouwerij in een oude loods. Voor de rest een leuke stad met nog een klein oud historisch gedeelte maar niet om er dagen te verblijven.
Vanuit ons verblijf in Bellerive, een wijk van Hobart, bezoeken we een aantal bijzondere dingen. Te beginnen met het MONA ( Museum of Old and New Art ). Zelden hebben we zo'n bijzonder en mooi museum gezien, het is voor het overgrote deel in en onder de grond gebouwd in de kliffen langs de kust. Er zijn geen ramen en de sfeer is onheilspellend, spannend dus. Bij binnenkomst in het museum dalen we af via een 'eindeloze' wenteltrap. Vanuit diep onder de grond begint de ontdekking langs bijzondere en bizarre kunstwerken en objecten, via allerlei ruimtes volgt de route langzaam terug naar boven. Bizar, geweldig en echt uniek.
Het MONA ligt midden tussen de wijngaarden met nog een bierbrouwerij en een hotel. Van de opbrengsten wordt een deel van de kosten van dit privé gefinancierde museum betaald. Inwoners van Tasmanië hebben altijd gratis toegang, geweldig. Het is eigendom van de David Walsh , een Australische professionele gokker, kunstverzamelaar en zakenman.
Totaal iets anders is ons bezoek aan Port Arthur, een van de 11 overgebleven straflocaties die oorspronkelijk in de 18e en 19e eeuw in het Britse Rijk werden gebouwd in Australië. Criminelen, of andere personen die als ongewenst werden beschouwd, werden gedeporteerd naar deze strafkolonies. Hoewel de gevangenen na hun straf werden vrijgelaten hadden ze over het algemeen niet de middelen om naar huis terug te keren. Velen bouwden hier dan ook een nieuw bestaan op. Een indrukwekkend bezoek aan het schiereiland wat blijkbaar omringd wordt door haaien, zo was het niet aan te raden te ontsnappen blijkbaar, dus gaan we ook maar niet zelf ontsnappen aan de hitte en even zwemmen.
Op de terugweg gaan we nog een prachtig gelegen winery bezoeken met een proeverij natuurlijk, dus alweer werken ... maar het uitzicht over de wijngaarden die pal aan zee liggen, en de heerlijke wijnen maken gelukkig weer veel goed vandaag tijdens onze studiereis. Helaas worden de wijnen niet geexporteerd buiten Tasmanië, dat valt dan weer tegen natuurlijk.
Na ons verblijf van een paar dagen in Hobart reizen we dwars over het eiland naar de westkust. Door eindeloze bossen, vele meren en ontelbare kronkelwegen belanden we na een dag rijden daar vlabij de kust in Zeehan. Een oud mijnwerkers stadje waar ooit meer dan 10.000 mensen woonden die met name hun geld verdienden met het delven van zilver. Tegenwoordig wonen er nog maar een paar honderd mensen, in de oude 'mainstreet' staan nog een groot aantal oude gebouwen (die dringend onderhoud nodig hebben). De straat is erg breed omdat er vroeger een spoorlijn gewoon midden op straat liep voor alle transport.
De volgende dag gaan we via een andere route weer dwars het eiland over richting Launceston waar we eerder verbleven, een tocht door nationale parken met weer veel bomen, en uitgestrekte meren. Een dag later blijken we net op tijd weg te zijn uit Zeehan vanwege enorme bosbranden die zich snel uitbreiden. Afgesloten wegen en evacuaties zijn het gevolg. De brand is zo groot dat er zelf hulp komt vanaf het vasteland en zelfs uit Nieuw Zeeland met diverse blusvliegtuigen. De dag na onze aankomst wordt ons aangeraden om binnen te blijven vanwege de rook, en stinkt het ook buiten. We vermaken en verwennen onszelf met een middagdutje, lezen en wat werken voor de winkel.
Bekijk de bijbehorende foto's bovenin het mapje Tasmanië deel 2. Onze reis gaat verder met het vliegtuig vanuit hier naar Sydney, reizen jullie weer mee?
Groeten Hans en Hans.


Wij hebben genoten van jullie verhalen. 🙏😘